به خداییت قسم برتر از آنی که برانی

به تو مأنوسم و یکدم زتو مآیوس نگردم

چه به عرشم بکشانی چه به خاکم بنشانی

بنوازی بگدازی تو حکیمی تو بصیری

بکشی زنده کنی مصلحت از توست تو دانی